Aankomstbericht

Hee lieve mensen!

We geven even een korte update, maar zullen later uitgebreider verslag doen.

We zijn in Thailand aangekomen en hebben er bijna een week opzitten. Door een erg lang durende overstap in Dubai duurde onze reis 2 dagen en kwamen we op dinsdag aan in Bangkok. Hier hebben we de dag erop een training gekregen over de cultuur in Thailand en zijn we 's avonds de stad in gegaan. Donderdag zijn we 's nachts met de bus richting Chiang Mai vertrokken en kwamen we vrijdagochtend aan. Inmiddels hebben we een tempeltour gedaan, om ons verder te orienteren op de cultuur en het Thaise boeddhisme en zijn we biddend door de sloppenwijk en de 'bar area' gelopen. Tot vanmiddag waren we namelijk in de veronderstelling dat onze ministry hier zou beginnen: met de kinderen in de 'slums' en de prostituees en gay people in de barren. Deze plannen zijn vanmiddag drastisch gewijzigd: we zullen dinsdagochtend vertrekken naar een dorpje, drie uur van Chiang Mai vandaan, om hier voor twee weken te leven onder deze mensen. We zullen in tweetallen bij gezinnen uit dit dorp wonen, eten, en meegaan naar de rijstvelden om daar te werken. Door onze daden willen we een verschil uitmaken in de levens van deze mensen. Omdat zoveel toeristen in Thailand alleen maar nemen en wij komen om te geven, willen we ze bekend maken met Gods liefde die door ons heen werkt.

Na deze twee weken zullen we, zoals het er nu naar uit ziet, als nog werken in de sloppenwijken en in de barren.

Groetjes!
Bart & Dorien

Bijna op outreach!

Tijd voor een nieuw berichtje! Twee weken geleden hadden we Joy-Lynn te gast als spreekster. Het thema van deze week was 'Destiny to Design'. Het ging over het ontdekken van onze dromen en talenten om op die manier Gods roeping op ons leven te vervullen. Het was een leuke week vol met opdrachten en testen waardoor je kon ontdekken (voor zover je dat dan nog niet wist) wat je gaven waren en hoe je als persoon in elkaar zit.

Sinterklaas kon natuurlijk niet ongemerkt voorbij gaan. Samen met alle Nederlanders (een stuk of negen) hebben we vorige week zaterdagavond echte Hollandse pot gegeten. Hutspot met gehaktbal! Vervolgens hebben we Sinterklaas gevierd aan de hand van het dobbelspel. Roland en Bart hadden pepernoten gebakken en elke keer wanneer iemand het getal zes gooide, moest er een sinterklaasliedje gezongen worden. Op die manier kwam de sfeer er goed in. We hebben echt een superleuke avond gehad met heel veel lol!

 

 

De outreach komt dichtbij nu, over een week vertrekken we al. Als team komen we regelmatig bij elkaar om dingen voor te bereiden. Zoals eerder gezegd is ons team een uitdaging en hebben we aardig wat sterke persoonlijkheden in onze groep. Dit zorgde ervoor dat we soms ook wel een beetje tegen de outreach opzagen en ons afvroegen hoe het leiden van een team zou gaan. Het is echter gaaf om te zien hoe we ongeveer elke dag meer vertrouwen krijgen in de outreach. We merken dat God hier echt in is en we dit ook samen met Hem mogen doen. Als groep worden we steeds meer een eenheid en dit is gaaf om te merken.

Afgelopen week was ook de laatste local outreach. Voor de laatste keer nog even al die heerlijke kids geknuffeld en daarna naar de vleesschuur geweest.

 

Doordat een aantal mensen uit ons team hun geld voor de outreach nog niet bij elkaar hebben, hebben we de afgelopen dagen wat klusjes gedaan om nog wat geld te verdienen. Dit ging allemaal wel weer op z'n Afrikaans. Dorien zou zaterdagochtend om acht uur samen met Nceba, een jongen van de DTS, een auto gaan wassen en stond zoals een Nederlander dat doet netjes om acht uur klaar. Zowel Nceba als de auto die gewassen moest worden, lieten echter een tijdje op zich wachten... Na meer dan een uur kon het eindelijk beginnen. De auto werd met afwasmiddel gewassen en als finishing touch haalde Nceba z'n deo tevoorschijn en spoot hij flink wat in het rond zodat de auto lekker rook. Dorien vond het allemaal erg grappig, maar voor Nceba was het heel normaal. =)

Afgelopen vrijdag waren we vrij en zijn we samen een dagje naar Cape Town geweest. Dit was echt even genieten. We hebben lekker rondgehangen in een supermooi park met tamme eekhoorns die koekjes uit onze handen gristen, gechillt bij Waterfront en een beetje door de stad geslenterd. 's Avonds zijn we naar de bios geweest, naar Narnia natuurlijk... :) Echt heerlijk om samen even een dagje van de base af te zijn en lekker te genieten!

   



Zaterdagmiddag zijn we met Roland en Nathan naar Simonstown geweest. Vlakbij Simonstown ligt de Bolders Beach waar honderden pinguins te zien zijn. Ons middagje eindigde in een avontuur. Doordat we nog even wat gingen eten hadden we de laatste trein gemist. De laatste trein ging echter al om zes uur 's avonds dus het is ook niet heel moeilijk om die te missen. Maargoed, we besloten maar te gaan lopen richting Fishoek, een stadje verderop waar de kans wat groter was om een bus o.i.d. te vinden. Al lopende probeerde Bart een lift te regelen door auto's aan te houden en z'n duim op te steken, maar de mensen hier moeten daar blijkbaar niks van hebben. Een vrouw achter het stuur begon zelfs te gillen, waarschijnlijk dacht ze dat ze beroofd werd ofzo... Na een tijdje begon het donker te worden en was Fishoek nog steeds ver van ons verwijderd. In de middle of nowhere kwamen we een pub tegen en we besloten daar maar naar binnen te gaan om te kijken of we vanuit daar een taxi konden regelen. Ook dit verliep erg moeizaam want er zijn blijkbaar weinig taxi's hier (hoe reizen mensen die hier wonen en geen auto hebben na zes uur 's avonds, vroegen we ons af) en de enige taxi die we te pakken kregen, probeerde ons af te zetten met een belachelijke prijs. Na veel gedoe hadden we eindelijk een taxi kunnen regelen voor een fatsoenlijke prijs. Hij zou er in een kwartiertje zijn. Het kwartiertje werd een uur en meneer nam z'n telefoon niet meer op wanneer we hem probeerden te bellen, dus we moesten maar weer een nieuw plan te verzinnen. De barman bood echter aan om ons thuis te brengen. Hij zou over een uurtje klaar zijn en moest toch onze kant op. Hier waren we erg blij mee en uiteindelijk kwamen we rond middernacht veilig bij de base en doken we snel ons bedje in!

 

Komende week hebben we onze laatste lesweek en zondag vertrekken we naar Thailand. Het voelt op dit moment nog heel onwerkelijk... We zullen proberen regelmatig wat te laten horen, maar we moeten maar even kijken of dat lukt.

Liefs Bart & Dorien

Rustiger vaarwater

Tijd om weer even wat van ons te laten horen!

Het thema van onze lesweek twee weken geleden was 'Character and nature of God'. Pete Thompson was onze spreker. Pete is deel van de staff van onze DTS dus we kenden hem al. Een gave gast met veel wijsheid. De eerste twee dagen sprak Pete over het vaderhart van God en de relatie met onze aardse vader die ons beeld van God als vader kan beinvloeden. De laatste twee dagen gingen voornamelijk over het karakter van God.

Tijdens deze week speelde het nationale Zuid-Afrikaanse voetbalteam tegen de VS. Dit vond plaats in het Green Point Stadion in Cape Town en we zijn hier heengeweest met een grote groep van de base. Een superleuke ervaring! Van te voren hadden we allebei denk ik niet echt verwacht dat het zo'n groot spektakel was. Aangekomen in Cape Town was de hele straat echter bezaaid met hossende mensen in het geel en toeterende vuvuzela's. Vanaf het treinstation liepen we in een stoet van duizenden mensen naar het stadion. De wedstrijd was een beetje saai en helaas verloor Zuid-Afrika ook nog, maar we hebben in elk geval genoten van de heerlijke sfeer op straat en een beetje een idee gekregen hoe Cape Town eruit zag tijdens de World Cup.

 



Afgelopen week hadden we Willem Nel te gast. Het thema van deze week was 'Cross cultural ministries'. Willem komt oorspronkelijk uit Zuid-Afrika maar heeft jaren in Nederland gewoond en is getrouwd met een Nederlandse. Hij is dus bekend met onze cultuur. Hierdoor waren 'The Dutchies' regelmatig het doelwit van grappen en voorbeelden over cultuurverschillen. Het was gaaf om Willems (en door hem heen Gods) passie en liefde voor alle volken en het verspreiden van het evanglie te zien. We merken dat we door deze week nog enthousiaster zijn over missions.

Afgelopen woensdag was het weer tijd voor de local outreach. Bart ging deze keer mee naar de day care in Masiphumalele (township) en moest er ook aan geloven... De kinderen zijn wild, hebben energie voor tien en houden ervan om in de lucht gegooid te worden. We begonnen met wat spelletjes en liedjes. Heerlijk om te zien hoe Afrikaanse kinderen beginnen te swingen zodra ze muziek horen! Hierna splisten we op twee groepen. Bart ging met de kleintjes mee die een bijbelverhaal te horen kregen. Dorien nam met nog wat andere meiden de tienermeiden mee. Na wat met ze gekletst te hebben (Dorien: 'Why do you think we are here?' Meisje: 'Because you are white?' Dorien: 'Uhm, no...'), vertelden we ze over Jezus en mochten we met ze bidden. We eindigden onze middag in de braai schuur waarover we eerder verteld hebben. Loads of meat voor weinig geld. Vooral de jongens uit ons team werden hier erg blij van.

Twee weken geleden werden we gevraagd om de outreach naar Thailand te gaan co-leaden samen met Michelle, een van onze staff. Na hier over nagedacht en voor gebeden te hebben, besloten het te doen. We hebben het idee dat dit een mooie goede kans is om te groeien in leiderschap, ook samen als een couple. Tegelijkertijd is het ook wel spannend. Ten eerste omdat het aan de ene kant onze outreach is, maar we daarnaast nu ook verantwoordelijkheden hebben. Ons team is een uitdaging en we zijn drukker dan voorheen doordat we opeens een outreach moeten voorbereiden. Toch geloven we dat dit een leerzame en uitdagende tijd gaat worden, en zijn we heel benieuwd wat het allemaal gaat brengen. We houden jullie op de hoogte!


Het team waarmee we naar Thailand gaan.

Liefs Bart en Dorien

De Heilige Geest is aan het werk..

Dag iedereen!

We hebben er weer twee boeiende weken opzitten sinds onze vorige blog, dus tijd voor een nieuw verhaal.

Onze zesde lesweek stond in het teken van de Heilige Geest. Stefaan Hugo sprak deze week en hij is de landelijk directeur van YWAM South Africa en de regionaal directeur van Zuidelijk Afrika. Een hoge pief in YWAM dus. We zijn in de les vooral de gaven van de Geest bij langs gegaan. Maar voor de rest had deze week vooral een praktisch karakter.

Dinsdagavond stond in het teken van vervulling van de Heilige Geest. Ook al hebben we de Heilige Geest ontvangen als wij besluiten ons leven aan God te geven, toch kan God ons elke keer opnieuw vervullen met zijn Geest als wij daarom vragen. Deze avond was open voor alle studenten op de basis. Wanneer we bidden om een vervulling van Gods Heilige Geest, kan God ervoor kiezen genezing te brengen van emotionele pijn. We zagen dan ook dat God mensen op een bijzondere manier aanraakte en dat de Heilige Geest krachtig aan het werk was. Nadat er voor ons gebeden was, gingen wij ook voor andere mensen bidden. Het is erg gaaf om te merken dat de God ervoor kiest om ook door onze gebeden heen te werken!

De dag erop hadden we zoals gewoonlijk onze local outreach. Deze keer raakte Bart en Chris aan de praat met twee dakloze mannen, die wat geld probeerden te verdienen door op geparkeerde auto's te passen. Een van deze mannen heette Seddrick en nadat ik voor hem gebeden had vertelde hij me dat hij de Heilige Geest ervaarde en dat hij vanaf nu opnieuw zijn leven voor God wilde leven. Hij had deze keuze al eerder gemaakt, maar nadat er iets mis is gegaan, is hij afgereist naar Muizenberg en is hij op straat terecht gekomen. Nu was hij enthousiast om weer voor God te kiezen.

Die avond hadden we onze 'giving night'. Om God te aanbidden om hetgeen wat Hij ons tijdens onze DTS gegeven heeft, gaven wij deze avond aan elkaar. Iedereen had God gevraagd wat hij of zij moest weggeven en aan wie. Als we iets aan elkaar weggaven, dan baden we een zegen voor elkaar. Dorien gaf haar kaartje weg voor de voetbalwedstrijd Zuid-Afrika - U.S.A. en Bart gaf een spel weg. Daarnaast vroeg God ons om geld weg te geven aan verschillende studenten die hun financien voor de school nog niet rond hadden. Bart kreeg van een van de studenten een gilet. Het was een hele bijzondere avond, waarbij de liefde van God voelbaar aanwezig was in de ruimte.

Donderdag was de laatste dag dat Stefaan in ons midden was. Die ochtend hadden we The Holy Spirit Party, zoals Hij het noemde. We kregen allemaal een bekertje met een gat aan de onderkant. Door dit gat zat een ballon, maar als je deze opblies, werd het gehinderd door het bekertje. De ballon stond symbool voor de Heilige Geest en het bekertje voor ons leven. Op het bekertje schreven we alle punten op waar we mee willen afrekenen, omdat ze God hinderen om door ons heen te werken. Vervolgens scheurden we het bekertje in stukken waardoor de Heilige Geest de volle ruimte kreeg om te werken. Hierna gingen we opnieuw bidden voor een vervulling van de Heilige Geest en werkte God weer krachtig in ons midden.

's Avonds vierden we tijdens de base-worship het Heilig Avondmaal. Stefaan leidde deze dienst en zoals het Stefaan betaamd, gaan de dingen bij hem anders dan anders. Hij noemde het 'overflow communion'. Om te symboliseren dat God in overvloed geeft, dat er geen einde komt aan zijn genade en liefde voor ons, schonken we de druivensap in ons bekertje totdat het overstroomde. Dan dronken we het op. Op deze manier vierden overflow communion!

Voor het weekend hadden we gepland om te gaan 'whale watchen'. Na lang proberen konden we tot onze teleurstelling toch geen auto regelen. We spraken uit dat God in dat geval iets beters voor ons had. Zaterdagochtend worden Dorien en ik meteen gevraagd om samen met wat studenten van de 'School for Church planting' mee te gaan naar 'Seal island'. Voordat we op de boot stapten, gingen we het avontuur aan om zo dicht mogelijk bij een kasteel te komen wat ooit aan Michael Jackson toebehoorde. Helaas strandden we voor een grote poort met angstaanjagende waarschuwingsborden. Hierna op de boot gestapt richting Seal island: een rotsplateau dat boven het water uitsteekt, met duizenden zeehonden. Na hier een tijdje rond gedobberd te hebben voeren we weer terug. Hier hebben we op het strand onze fish and chips gepicknikt en zijn we vervolgens via een prachtige route langs de kliffen terug gereden naar de basis.

   

 

Zondag zijn we naar de Hillsong church in Kaapstad gegaan. Hierna hebben we aan de Waterfront geluncht en genoten van de gezelligheid. Om 5 uur wilden wij weer terug zijn, want voor de avond hadden we een Dutch evening georganiseerd. We kwamen met de Nederlanders van de basis bij elkaar en hebben samen pannekoeken gegeten, Nederlands gekletst en gelachen om de blunders die we gemaakt hebben in de Engelse taal.

  

De volgende week kwam Sarel van de Merwe spreken over het onderwerp 'Spriritual Warfare (Geestelijke oorlogsvoering). We zijn door God gemaakt om heerschappij te voeren over de aarde, maar ook de geestelijke wereld. Te meer omdat God ons nu dezelfde plaats heeft gegeven als Jezus (Efeze 2:6). Daarmee hebben we autoriteit ontvangen om ook over de geestelijke wereld te heersen en deze aan Jezus te onderwerpen.

We merkten dat het onderwijs van Sarel soms anders was dan wat wij kenden of eerder geleerd hadden. Dit leidde soms tot heftige reacties en gespannen momenten, maar uiteindelijk ook tot meer diepgang in de groep. Het was een week waarin we uiteindelijk doorbraken hebben gezien in intimiteit met God als onze Vader. Dit maakte het tot een week die zeker impact heeft gehad op onze levens.

Nadat we donderdagmiddag weer op een aantal meiden hebben gepast waarvan de moeders een Bijbelstudie bijwonen en vervolgens op bezoek zijn gegaan bij Eric (staff) en zijn vrouw, liepen we richting base-worship. Onderweg kwamen we Seddrick (de dakloze man) weer tegen. Bart vroeg hem om mee te gaan naar base-worship en hij was meteen enthousiast. Tijdens de samenkomst werd er gesproken over het onderwerp 'Geven'. Na hierover met Seddrick gepraat te hebben besloot ik om Seddrick het treinkaartje, dat hij nodig had om terug te gaan naar zijn familie, te geven. We spraken af om elkaar zaterdagochtend opnieuw te ontmoeten en dan samen het kaartje te kopen.

Zaterdagochtend ontmoetten we elkaar op de afgesproken plek. Seddrick was heel enthousiast en had iedereen verteld dat vandaag de dag zou zijn dat hij naar huis zou gaan. We liepen samen naar het station. Hier ontdekte ik dat hij vanaf Kaapstad een bus zou moeten nemen en ik hem het geld voor de bus zou moeten geven. Ik besloot dit toch te doen en nadat we voor elkaar gebeden hadden, heeft Seddrick afscheid genomen van zijn vrienden en moest ik ook weer gaan. Ik hoopte zo dat Seddrick de juiste keuzes zou maken met het geld.



Om 11:00 uur begon ons 24-uursgebed. De studenten die dit wilden hadden de mogelijkheid om zaterdag vanaf 11:00 uur tot zondag 11:00 uur tijd door te brengen met God. We hadden tijden van aanbidding, voorbede, Bijbel lezen, avondmaal vieren, elkaar vertellen wat God in ons leven heeft gedaan, maar vooral tijden van intimiteit met God. We merkten heel duidelijk dat de ruimte zich steeds meer vulde met Gods Heilige Geest. Maar om 23:00 leek dit ineens op te houden nadat we voorbede hadden gedaan voor de financien van de school. Het was ineens heel moeilijk geworden om te 'connecten' met God. Natuurlijk werkte de moeheid ook niet mee. Toch leken we hier uiteindelijk tijdens het aanbidden van God op zondagochtend doorheen te breken. Al met al wat het goed en gaan om te doen en hebben verschillende mensen meer intimiteit met God ervaren dan ooit daarvoor.

Een lang verhaal, maar er is ook veel gebeurd!
Groetjes!

Bart & Dorien

God is aan het werk!

De vierde week van de DTS stond in het teken van 'Indentity in Christ'. 'Wie zijn we nu we door Jezus verlost zijn?' Om een antwoord te geven op deze vraag, hebben we gekeken naar het Bijbelboek Efeze. Efeze was een stad waar alles draaide om het krijgen van controle, of het manipuleren van de goden. Deze stad barstte dus van de magie, hekserij en seksuele offerrituelen. Het was een stad waar de toenmalige jonge christenen heel goed moesten weten wie ze waren, om niet in angst te leven en om niet terug te vallen in hun oude gewoontes.
Vooral de eerste 12 verzen van het eerste hoofdstuk zeggen heel erg veel over onze nieuwe identiteit. In Christus zijn wij...

- Gezegend met alle geestelijke zegeningen
- Vol liefde uitgekozen om heilig en zuiver te zijn
- Geadopteerd om Gods kinderen te zijn
- Etc.

Het daarop volgende gedeelte zegt heel veel over hoe we nu in onze nieuwe identiteit moeten wandelen en het laatste gedeelte spreekt over het aantrekken van deze identiteit om stand te kunnen houden in lastige tijden of momenten. We eindigden de week door voor elkaar te bidden, zodat deze waarheden van ons hoofd naar ons hart mogen zakken.

Woensdagavond kregen degenen die hiervoor interesse hadden, een training om vervolgens mee te kunnen draaien in een ministry gericht op prostituees. Wij hebben de training beide bijgewoond en kunnen vanaf deze week mee gaan draaien in dit ministry op vrijdagavond. Zuid-Afrika is een land waar ontzettend veel human-trafficking plaats vind. Er bestaat dan ook een grote kans dat de prostituees waarmee we in aanraking zullen komen, slachtoffer zijn van mensenhandel.

Donderdag werden de verschillende outreachlokaties gepresenteerd. Onze voorkeur ging voor die tijd vooral uit naar Thailand, maar na de presentatie leken ook India en Zuid-Afrika/Swaziland weer een optie. We kregen een dag om ervoor te bidden en de volgende dag moesten we onze keuze bekend maken. Na ervoor gebeden te hebben, leek God tegen ons te zeggen om toch bij onze eerste keus te blijven. We hebben dus gekozen om naar Thailand te gaan. We komen in een team terecht met vooral jongens. Alleen Dorien en een van onze staffmedewerkers zijn meiden.

 

Vrijdag nam Pete, een van onze staf, Dorien en wat andere studenten mee op een korte hike met als einddoel de caves. Er werd in het donker op de buik gekropen door nauwe gangetjes en uituindelijk kwamen ze uit op een bergtop en genoten ze van een supermooi uitzicht.

 

Fabian, een van onze medestudenten, werd afgelopen zaterdag 30 jaar. Om dit te vieren, nodigde hij ons uit voor een echte Zuid-Afrikaanse 'braai' (een BBQ). Omdat Dorien dit weekend workdutie had, kon zij helaas niet mee. We reden rond een uur of half 3 met een taxi richting een bos met openbare braai-gelegenheden. Met een man of 30 bemachtigden we een mooi plekkie en werden al snel de kooltjes heet gemaakt en werd het vlees op het rooster gelegd. In Zuid-Afrika hebben ze de gewoonte om eerst al het vlees te BBQen en dan pas te gaan eten. Het duurde dan ook wel even voor alles klaar was, maar doordat er een groep bavianen op zoek was naar ons eten hoefden we ons niet te vervelen. Na een heerlijke tijd met elkaar, met de bavianen en met goed eten keerden we rond een uur of 6 weer terug naar de basis.

 

Voor zondag waren we uitgenodigd om met Nceba mee te gaan naar zijn kerk in de township 'Massipumalele'. Dit is dezelfde township waar Dorien op woensdagmiddag haar local outreach heeft. Iedereen was keurig op tijd beneden om te vertrekken, maar Nceba zelf liet nog al op zich wachten, waardoor we uiteindelijk de trein misten. Dan maar met de taxi. We zouden dan wel een half uur te laat komen, maar dat was niet erg. Een half uur te laat, komen we aan bij Nceba's kerk. De aanbidding daar was amazing! Zonder een enkel instrument wordt er prachtig gezongen, wordt er fanatiek geklapt op de Bijbels en wordt er heerlijk gedanst. Op elk moment dat er een stilte viel zette een willekeurig iemand uit het publiek een lied in en binnen twee seconden zingt iedereen het mee. Halverwege de preek kreeg Dorien een babytje op haar schoot gezet. We moeten eerlijk bekennen dat we hierdoor niet veel van de preek hebben meegekregen...

Na de kerkdienst liepen we naar een plek waar we zouden gaan lunchen. Een soort schuur waar je tegen een hele goede prijs een schaal vol vlees uit kon zoeken. Dit vlees werd dan in een vuuroven geroosterd, vervolgens kon je het weer ophalen en aanvallen. Het smaakte supergoed. Hierna zijn we weer naar de basis teruggekeerd, hebben we onze journal bijgewerkt en 's avonds een film gekeken.

   

Deze vijfde week kwam Pieter McKarthy spreken over het onderwerp 'Worship & Intimacy'. Pieter is zelf een aanbiddingsleider en geen Biblical-Studies teacher, die we de weken hiervoor wel gehad hebben. We moesten dan ook wel even wennen aan zijn manier van lesgeven. Helemaal toen we de opdracht kregen om voor dinsdagavond in front of the whole group, God te aanbidden met onze eigen unieke gaven of talenten. Dorien zag dit niet echt zitten en doordat ze, na dit bij Pieter aangekaart te hebben, zich gedwongen voelde het toch te doen, had Dorien het niet zo op onze Pieter. Uiteindelijk heeft Dorien dinsdagavond alsnog heel mooi gezongen en heeft Bart een stukje gerapt. Al met al was het gaaf en heeft het binnen de groep bijgedragen aan een breder perspectief op aanbidding.

Woensdagochtend beginnen we de dag altijd met voorbede (intercessie). Maar vandaag kregen we niet zozeer een onderwerp waar we voor zouden gaan bidden, maar namen we het eerste gedeelte van Efeze er opnieuw bij. In plaats van bidden of danken was de opdracht om de verzen die gaan over onze identiteit in Christus, opnieuw door te lezen en deze verzen over onszelf en over onze buurman/vrouw te proclameren. God heeft het al gegeven, dus we hoeven Hem er niet meer om te vragen. We moeten het alleen nog gaan geloven. Dus hebben we de teksten herhaald en 'uitgemolken' totdat we het met ons hoofd en met ons hart konden accepteren. Het was echt een hele krachtige ochtend!

Woensdagmiddag zijn we in groepjes uit een gegaan naar de verschillende lokaties van onze local outreach. Dorien heeft in Massipumalele meegeholpen op een kinderdagverblijf en Bart heeft voor mensen op straat gebeden. Gaaf om de open harten van de mensen te zien.

Elke donderdagavond hebben we een aanbiddingsavond voor de hele basis. Onze Pieter McKarthy leidde de aanbidding deze donderdag en dat kon hij goed. We hebben God aanbeden door momenten van ontzettend diepe intimiteit met Hem tot een ongelofelijke vreugde om zijn kind te kunnen zijn. Het was een hele gave avond!

Al met al merken we dat God krachtig aan het werk is in onze levens. We merken dat God aan de slag wil met onze karakters en ons lekker aan het vormen is. Onze liefde voor Hem groeit! Volgende week zal in het teken staan van de Heilige Geest. We zijn vol verwachting...

Groeten, Bart & Dorien

We love DTS!

Het onderwerp van onze tweede lesweek was 'Biblical Worldview'. We kregen les van Lindsey Lautsbaugh. Ze sprak over hoe ons geloof onze waarden beinvloedt en uit onze waarden ons handelen voortvloeit. Centraal stond de vraag wat Gods visie op dingen is en hoe we dit kunnen ontdekken.

Vorige week zaterdag heeft Virmz (de baseleader) ons meegenomen naar Table Mountain om deze te beklimmen. Het was een flinke tocht maar toen we eenmaal de top hadden bereikt (Bart een uur eerder dan Dorien), konden we genieten van een prachtig uitzicht. Het was leuk om dit als groep met elkaar te doen.

 

Maandag deden we een Treasure Hunt. Voor de mensen die hier niet bekend mee zijn een korte uitleg hierover. Treasure Hunting is een vorm van evangelisatie waarbij je van te voren God om kenmerken vraagt van een persoon waar Hij je naartoe wil leiden. Naast kenmerken kan je ook om een locatie vragen en woorden van kennis over de desbetreffende persoon. Vervolgens ga je daadwerkelijk op zoek naar deze persoon en als je hem of haar gevonden hebt, leg je uit waar je mee bezig bent en vertel je over God. Juist doordat je kan laten zien dat God van te voren al heeft laten zien wie hij op het oog had, is het een krachtige vorm van evangelisatie.

Verdeeld in groepjes van drie begonnen we aan God te vragen of hij ons dingen wilde laten zien. Dorien had het idee dat God twee dingen liet zien. Het eerste was een muts met rasta kleuren. Het tweede was een Nike schoen met klitteband. Roberio, die bij Dorien in het groepje zat, had het idee dat de desbetreffende persoon regelmatig last van hoofdpijn en rugpijn had. Het was voor zowel Bart als Dorien nieuw om op deze manier te evangeliseren, dus het was allemaal een beetje spannend. Het groepje van Bart vertrok richting een winkelcemtrum en Dorien ging met haar groepje naar een township. Aangekomen bij de township begonnen we een beetje rond te lopen om te kijken of we iemand zouden ontmoeten die aan onze beschrijving voldeed. Het was die dag erg koud en daardoor waren er weinig mensen buiten. Ik merkte dat ik na een tijdje een beetje ontmoedigd raakte en me afvroeg waar we eigenlijk mee bezig waren. Ook begon ik te twijfelen of ik God wel goed had verstaan. Op een gegeven moment had Roberio het idee dat we bij een bepaald huis naar binnen moesten. We liepen naar het huis en klopten op de deur, maar er werd niet opengedaan dus gingen we maar verder en slenterden wat door de township. Toen we op een gegeven moment weer langs het huis kwamen, zagen we opeens een jongetje van een jaar of acht. We liepen naar hem toe en begonnen met hem te praten. Opeens keek ik goed naar hem en zag ik dat hij een muts met rasta kleuren en Nike's met klitteband droeg. Doordat ik een beetje teleurgesteld en ontmoedigd was omdat het in het begin zo moeizaam verliep, was ik niet echt meer gericht op het zoeken van onze treasure en had ik niet direct door dat we hem hadden gevonden. We vertelden hem we waar we mee bezig waren en dat God hem van te voren al op het oog had. Vervolgens baden we voor zijn hoofdpijn en rugpijn die hij inderdaad ook regelmatig bleek te hebben. Verbaasd liep ik vervolgens terug naar de auto. Het werkt blijkbaar echt en God wil ook door mij heen spreken.

Tijdens ons bezoek aan de township gebeurde er nog iets anders wat goed de realiteit hier in Zuid-Afrika weergeeft. Op het moment dat we aan kwamen rijden, stond er een grote groep mensen bij elkaar. Toen we dichterbij kwamen, bleek dat er een man in elkaar geslagen werd met een grote stok. Ook werd er water over hem heengegooid en werden zijn kleren uitgetrokken, als ultieme vernedering. Omstanders vertelden dat hij wat had gestolen. Wat mij raakte, was dat er tijdens dit hele gebeuren ook veel kinderen waren die zagen wat er gebeurde. Deze kinderen groeien dus op in dit geweld en met het beeld dat dit normaal is. We besloten verder te lopen en ons te richten op datgene waar we voor waren gekomen, maar ik kon niet echt loslaten wat er was gebeurd. Net voordat we weer vertrokken, hoorden we dat deze man vermoord was. Dit was echt heel heftig om te horen. Ik kende de verhalen over townships maar dat dit echt gebeurde op het moment dat ik er was, schokte me wel. Het is blijkbaar de realiteit hier. Pete, een van onze staf, legde me uit dat het vooral de hopeloosheid en onmacht is van de mensen waardoor dit soort dingen gebeuren. Ze hebben het idee dat de politie hen niet serieus neemt en niet echt ingrijpt, dus daarom lossen ze het zelf maar op. Deze gebeurtenis heeft me de afgelopen week erg beziggehouden en ik heb veel nagedacht over onze rol in dit gebeuren. Was het anders afgelopen voor deze man als wij misschien hadden ingegrepen en wat had God gewild? Ik weet dat het ook belangrijk is om je verstand te gebruiken als je in een township bent, maar tegelijkertijd voelt het alsof ik mijn eigen leven en veiligheid belangrijker vond dan dat van deze man.

Maandagavond is Nathan, een van onze DTS-genootjes, tijdens de aanbidding genezen van zijn nut-allergy. Hij was super allergisch voor noten. Toch had hij de hele week al het idee dat God hem wilde genezen. Na voor hem gebeden te hebben, heeft hij een volle lepel pindakaas naar binnen gewerkt. Vanwege de ernst van zijn allergie was voor de zekerheid alle medicatie al klaargelegd. Maar waar hij voorheen al na een minuut een zware allergische reactie zou krijgen waardoor hij zelfs dood kan gaan, gebeurde er nu niks... Inmiddels heeft hij al een aantal boterhammen met pindakaas gehad en andere producten die noten bevatten, and he's still alive. Halleluja!



De afgelopen week gaf Chris Lautsbaugh les over genade. Een ontzettend goede week waardoor we allebei onder de indruk zijn van Gods genade voor ons. Het liefst zouden we alles van begin tot eind willen vertellen maar aangezien dat veel te lang wordt, doen we een korte samenvatting. De eerste dag sprak Chris over dat we niet door onze daden gered zijn, maar door ons geloof. Dit werd geillustreerd door een tekst uit Fillipenzen 3:4-9 waarin Paulus beschrijft dat hij alles wat eens winst voor hem was, zoals bijvoorbeeld zijn kennis, afkomst en de belangrijke positie die hij had, als verlies beschouwt en dat het kennen van God alles overtreft. De rest beschouwt hij als afval. Chris vertelde dat het oorspronkelijke Griekse woord wat hier gebruikt wordt 'skubalon' is, wat eigenlijk gewoon poep en uitwerpselen betekent. Hierdoor werd het voor iedereen wel heel duidelijk dat onze werken eigenlijk niks voorstellen en ons niet rechtvaardig kunnen maken...

Op dag twee sprak Chris over het sacrifical system in het Oude Testament. Dit liet ons zien dat we echt God's genade nodig hebben. Als we tegenwoordig nog steeds voor elke zonde een schaap zouden moeten offeren, dan zouden we waarschijnlijk geen schapen meer overhebben. Hierna legde Chris de begrippen 'redemption, justification, righteousness en purification' uit. Allemaal begrippen die met genade te maken hebben. Doordat het ontzettend goed werd uitgelegd, zijn we God's genade voor ons beter gaan begrijpen en beseffen we beter hoe groot dit kado is. We kijken terug op een supergoede week.

Zaterdag zijn we met een aantal mensen met de trein naar Cape Town geweest. Stiltecoupe's kennen ze hier niet. Zingen vrouwen die wat bij willen verdienen en schreeuwende marktkoopmannen die hun spulletjes in de trein proberen te verkopen, het is hier heel normaal. Cape Town was erg leuk. We hebben heerlijk door de stad geslenterd en genoten van het mooie weer. Bart heeft een Bfana Bfana voetbalshirt gekocht en nam met een aantal jongens in z'n boxer een duik in de zee. We eindigden onze dag met fish en chips aan het water. Heerlijk!

   

Zondag hebben we hard lopen zwoegen om onze journals en book reports op tijd af te krijgen. Gelukkig was er aan het einde van de middag nog even tijd om lekker naar het strand te gaan en te genieten van het heerlijke weer.

 

Komende week moeten we beslissen naar welk land we op outreach gaan. De bestemmingen zijn Swaziland, Thailand, China en India. Waarschijnlijk kunnen we in ons volgende bericht vertellen waar we heen zullen gaan.

Zoals jullie kunnen lezen genieten we van onze tijd hier en leren we veel nieuwe dingen. De DTS voldoet zeker aan onze verwachtingen en we kijken uit naar wat we verder nog gaan leren.

Tot de volgende update!

Bart & Dorien

Introductieweek

Deze eerste lesweek stond in het teken van het thema 'Engage God, Engage the lost'. Paul, onze schoolleider, zou deze week spreken over dit thema, maar tegelijkertijd was deze week een introductie op de komende drie maanden van onze lesfase.
Bij de introductie van de DTS hoorde ook een kennismaking met de plaats waar we verblijven, namelijk Muizenberg. Op maandag werden we dan ook in verschillende teams op pad gestuurd, met een plattegrond en een aantal vragen en opdrachten die we moesten doen. Verder hebben we kennisgemaakt met het reilen en zeilen op deze basis: hoe om te gaan met de vele verschillende culturen, de regels en de 'workduties' die we elke dag zullen moeten doen.

De lessen die we deze week volgden zijn een soort basis voor de rest van de DTS. De onderwerpen die we behandelden waren 'Het verstaan van Gods stem', 'Intercession' (voorbede) en 'Onbereikte bevolkingsgroepen'. Naast de theorie doken we ook meteen de praktijk in. In groepjes zijn we uiteengegaan om God te vragen wat Hij wilde zeggen tegen de mensen in ons groepje. God sprak door plaatjes in gedachten, door Bijbelteksten en door gevoelens. Het was erg gaaf om te horen dat hetgeen God tot mij sprak voor iemand in mijn groep, precies al een keer eerder aan haar verteld was.

Omdat we een goede sfeer in de klas willen en omdat we willen dat iedereen zich bij de groep betrokken voelt, hebben we als groep een 'covenant', een soort contract opgesteld. In dit contract staan alle omgangsafspraken die we als groep belangrijk vinden. Daarnaast zijn de workduties verdeeld: Dorien haar taak is 'clean up after dinner and lunch' en Bart zijn taak is om het klaslokaal en de patio te zuigen, vegen en dweilen.

Aan het einde van de week kregen we onze eerste 'journal'-opdracht. Elke week zullen we een opdracht krijgen naar aanleiding van het onderwerp van die week. Voor het aankomende weekend moesten we de voorkant van onze journal ontwerpen, moesten we onze doelen voor de DTS opstellen en een brief schrijven naar God. In deze brief schreven we onze verwachtingen en onze angsten voor de komende vijf maanden.

Bart heeft in zijn vrije tijd voor zijn verjaardag een wetsuit gekocht. Samen met Aaron, een Amerikaanse medestudent, hebben ze een skimboard gekocht en deze gebruiken we nu regelmatig om na de les te gaan skimboarden. In het weekend heeft Dorien haar eerste surfles gehad van Roberio. Staan bleek nog lastig, maar dat komt nog wel :)Zondag zijn we naar een marktje geweest in Muizenberg. Hierna had Bart zijn eerste surfles gepland, maar vanwege een hoog great-white-shark-danger ging dit niet door.

De volgende week volgt snel!
Groeten, Bart & Dorien

Onze eerste dagen op de basis

Dag allemaal! We zijn na een goede vlucht veilig aangekomen op onze basis in Muizenberg. We vertrokken donderdag vanuit Dusseldorf en na afscheid te hebben genomen van onze papa en mama's zaten we al snel in het vliegtuig naar Londen. Vanuit het vliegtuig pakten we nog net even de Big Ben en de London Eye mee, maar na een prima overstap ging het mis. Door slechte weersomstandigheden hebben we 'Kung Fu-kid' voor de helft kunnen zien alvorens we uiteindelijk met een vertraging van zo'n twee uur richting Johannesburg vertrokken. Met nog een half uur voor onze volgende vlucht richting Kaapstad zou vertrekken, haastten we ons door de aankomsthallen van het vliegveld. Het mocht niet baten. Gelukkig snelde een vriendelijke man ons tegemoet en voor we het wisten was hij met ons bagagekarretje over het vliegveld aan het rennen om ons zo snel mogelijk op een nieuwe vlucht te krijgen. Uiteindelijk kwamen we met een vertraging van twee uur aan in Kaapstad en werden we opgehaald door twee gasten, Eric and Roberio van YWAM. Na veel handen te hebben geschud op de basis hebben we onze tassen uitgepakt en ons voorlopig gesetteld in onze kamer.



Voor zaterdag was Bart uitgenodigd om mee te gaan voetballen. Elke zaterdag ontmoet een groep jongens van YWAM een andere groep jongens en wordt er gevoetbald. Maar twee keer 45 minuten en vervolgens doorgaan voor de golden goal was iets meer dan hij verwacht had. Het gevolg was dat hij nog drie dagen stijf van de spierpijn rond liep.

Zondagochtend zijn we met Fabian, een Zuid-Afrikaanse medestudent, naar zijn kerk mee geweest. Een heerlijke Afrikaanse kerk met een blije schreeuwende pastor en veel AMEN'S en HALLELUJAH'S. Verder hebben we dit weekend ook meteen maar even Ligretto geintroduceerd en het is inmiddels erg populair. De meeste Amerikanen en Britten hebben alleen nog wat moeite met het uitspreken van 'Ligretto'...

Zondagavond werd er besloten dat Dorien samen met wat meiden regelmatig, voorafgaande aan de dag wil gaan joggen.. Dus maandag stond onze Dorien heus om 6 uur 's ochtends klaar om te gaan joggen langs het strand. Moe maar voldaan kwam zij terug en is ze zelfs van plan dit de komende weken vol te gaan houden. Gespannen wachten wij dit af..

Dan nog iets over de basis waar we wonen. Deze ligt slechts vijf minuutjes lopen van een prachtig strand. Het strand hier is heerlijk, maar het water nog ijskoud. De temperatuur is sowieso nog niet drastisch hoog en de wind behoorlijk koud. We hebben vandaag een skimboard en second hand wetsuit gekocht dus hopen de komende periode in onze vrije tijd volop de genieten van het heerlijke strand waarmee we hier gezegend zijn.



Onze DTS telt 23 studenten die overal vandaan komen. Zo hebben we in onze DTS een aantal Amerikanen en Britten, wat Zuid-Afrikanen en dan nog mensen uit Zweden, Noorwegen, Nigeria en Zuid-Korea, Madagaskar, Brazilie en Canada. Een internationaal gezelschap dus. We hebben les van maandag tot en met donderdag en elke week wordt en een ander onderwerp besproken. Daarnaast hebben we momenten van aanbidding, voorbede, small groups, work duties om samen de basis draaiende te houden, en voorbereiding op onze outreach. Een dag per week zullen we een local outreach doen. Deze eerste lesweek bestaat vooral uit orientatie en introductie, maar het is erg gaaf om te zien hoe enthousiast iedereen is. De verwachtingen zijn hoog dus we kijken uit naar de komende tijd en alles wat we gaan leren.

Tot zover onze update!

Bart & Dorien