God is aan het werk!

De vierde week van de DTS stond in het teken van 'Indentity in Christ'. 'Wie zijn we nu we door Jezus verlost zijn?' Om een antwoord te geven op deze vraag, hebben we gekeken naar het Bijbelboek Efeze. Efeze was een stad waar alles draaide om het krijgen van controle, of het manipuleren van de goden. Deze stad barstte dus van de magie, hekserij en seksuele offerrituelen. Het was een stad waar de toenmalige jonge christenen heel goed moesten weten wie ze waren, om niet in angst te leven en om niet terug te vallen in hun oude gewoontes.
Vooral de eerste 12 verzen van het eerste hoofdstuk zeggen heel erg veel over onze nieuwe identiteit. In Christus zijn wij...

- Gezegend met alle geestelijke zegeningen
- Vol liefde uitgekozen om heilig en zuiver te zijn
- Geadopteerd om Gods kinderen te zijn
- Etc.

Het daarop volgende gedeelte zegt heel veel over hoe we nu in onze nieuwe identiteit moeten wandelen en het laatste gedeelte spreekt over het aantrekken van deze identiteit om stand te kunnen houden in lastige tijden of momenten. We eindigden de week door voor elkaar te bidden, zodat deze waarheden van ons hoofd naar ons hart mogen zakken.

Woensdagavond kregen degenen die hiervoor interesse hadden, een training om vervolgens mee te kunnen draaien in een ministry gericht op prostituees. Wij hebben de training beide bijgewoond en kunnen vanaf deze week mee gaan draaien in dit ministry op vrijdagavond. Zuid-Afrika is een land waar ontzettend veel human-trafficking plaats vind. Er bestaat dan ook een grote kans dat de prostituees waarmee we in aanraking zullen komen, slachtoffer zijn van mensenhandel.

Donderdag werden de verschillende outreachlokaties gepresenteerd. Onze voorkeur ging voor die tijd vooral uit naar Thailand, maar na de presentatie leken ook India en Zuid-Afrika/Swaziland weer een optie. We kregen een dag om ervoor te bidden en de volgende dag moesten we onze keuze bekend maken. Na ervoor gebeden te hebben, leek God tegen ons te zeggen om toch bij onze eerste keus te blijven. We hebben dus gekozen om naar Thailand te gaan. We komen in een team terecht met vooral jongens. Alleen Dorien en een van onze staffmedewerkers zijn meiden.

 

Vrijdag nam Pete, een van onze staf, Dorien en wat andere studenten mee op een korte hike met als einddoel de caves. Er werd in het donker op de buik gekropen door nauwe gangetjes en uituindelijk kwamen ze uit op een bergtop en genoten ze van een supermooi uitzicht.

 

Fabian, een van onze medestudenten, werd afgelopen zaterdag 30 jaar. Om dit te vieren, nodigde hij ons uit voor een echte Zuid-Afrikaanse 'braai' (een BBQ). Omdat Dorien dit weekend workdutie had, kon zij helaas niet mee. We reden rond een uur of half 3 met een taxi richting een bos met openbare braai-gelegenheden. Met een man of 30 bemachtigden we een mooi plekkie en werden al snel de kooltjes heet gemaakt en werd het vlees op het rooster gelegd. In Zuid-Afrika hebben ze de gewoonte om eerst al het vlees te BBQen en dan pas te gaan eten. Het duurde dan ook wel even voor alles klaar was, maar doordat er een groep bavianen op zoek was naar ons eten hoefden we ons niet te vervelen. Na een heerlijke tijd met elkaar, met de bavianen en met goed eten keerden we rond een uur of 6 weer terug naar de basis.

 

Voor zondag waren we uitgenodigd om met Nceba mee te gaan naar zijn kerk in de township 'Massipumalele'. Dit is dezelfde township waar Dorien op woensdagmiddag haar local outreach heeft. Iedereen was keurig op tijd beneden om te vertrekken, maar Nceba zelf liet nog al op zich wachten, waardoor we uiteindelijk de trein misten. Dan maar met de taxi. We zouden dan wel een half uur te laat komen, maar dat was niet erg. Een half uur te laat, komen we aan bij Nceba's kerk. De aanbidding daar was amazing! Zonder een enkel instrument wordt er prachtig gezongen, wordt er fanatiek geklapt op de Bijbels en wordt er heerlijk gedanst. Op elk moment dat er een stilte viel zette een willekeurig iemand uit het publiek een lied in en binnen twee seconden zingt iedereen het mee. Halverwege de preek kreeg Dorien een babytje op haar schoot gezet. We moeten eerlijk bekennen dat we hierdoor niet veel van de preek hebben meegekregen...

Na de kerkdienst liepen we naar een plek waar we zouden gaan lunchen. Een soort schuur waar je tegen een hele goede prijs een schaal vol vlees uit kon zoeken. Dit vlees werd dan in een vuuroven geroosterd, vervolgens kon je het weer ophalen en aanvallen. Het smaakte supergoed. Hierna zijn we weer naar de basis teruggekeerd, hebben we onze journal bijgewerkt en 's avonds een film gekeken.

   

Deze vijfde week kwam Pieter McKarthy spreken over het onderwerp 'Worship & Intimacy'. Pieter is zelf een aanbiddingsleider en geen Biblical-Studies teacher, die we de weken hiervoor wel gehad hebben. We moesten dan ook wel even wennen aan zijn manier van lesgeven. Helemaal toen we de opdracht kregen om voor dinsdagavond in front of the whole group, God te aanbidden met onze eigen unieke gaven of talenten. Dorien zag dit niet echt zitten en doordat ze, na dit bij Pieter aangekaart te hebben, zich gedwongen voelde het toch te doen, had Dorien het niet zo op onze Pieter. Uiteindelijk heeft Dorien dinsdagavond alsnog heel mooi gezongen en heeft Bart een stukje gerapt. Al met al was het gaaf en heeft het binnen de groep bijgedragen aan een breder perspectief op aanbidding.

Woensdagochtend beginnen we de dag altijd met voorbede (intercessie). Maar vandaag kregen we niet zozeer een onderwerp waar we voor zouden gaan bidden, maar namen we het eerste gedeelte van Efeze er opnieuw bij. In plaats van bidden of danken was de opdracht om de verzen die gaan over onze identiteit in Christus, opnieuw door te lezen en deze verzen over onszelf en over onze buurman/vrouw te proclameren. God heeft het al gegeven, dus we hoeven Hem er niet meer om te vragen. We moeten het alleen nog gaan geloven. Dus hebben we de teksten herhaald en 'uitgemolken' totdat we het met ons hoofd en met ons hart konden accepteren. Het was echt een hele krachtige ochtend!

Woensdagmiddag zijn we in groepjes uit een gegaan naar de verschillende lokaties van onze local outreach. Dorien heeft in Massipumalele meegeholpen op een kinderdagverblijf en Bart heeft voor mensen op straat gebeden. Gaaf om de open harten van de mensen te zien.

Elke donderdagavond hebben we een aanbiddingsavond voor de hele basis. Onze Pieter McKarthy leidde de aanbidding deze donderdag en dat kon hij goed. We hebben God aanbeden door momenten van ontzettend diepe intimiteit met Hem tot een ongelofelijke vreugde om zijn kind te kunnen zijn. Het was een hele gave avond!

Al met al merken we dat God krachtig aan het werk is in onze levens. We merken dat God aan de slag wil met onze karakters en ons lekker aan het vormen is. Onze liefde voor Hem groeit! Volgende week zal in het teken staan van de Heilige Geest. We zijn vol verwachting...

Groeten, Bart & Dorien

We love DTS!

Het onderwerp van onze tweede lesweek was 'Biblical Worldview'. We kregen les van Lindsey Lautsbaugh. Ze sprak over hoe ons geloof onze waarden beinvloedt en uit onze waarden ons handelen voortvloeit. Centraal stond de vraag wat Gods visie op dingen is en hoe we dit kunnen ontdekken.

Vorige week zaterdag heeft Virmz (de baseleader) ons meegenomen naar Table Mountain om deze te beklimmen. Het was een flinke tocht maar toen we eenmaal de top hadden bereikt (Bart een uur eerder dan Dorien), konden we genieten van een prachtig uitzicht. Het was leuk om dit als groep met elkaar te doen.

 

Maandag deden we een Treasure Hunt. Voor de mensen die hier niet bekend mee zijn een korte uitleg hierover. Treasure Hunting is een vorm van evangelisatie waarbij je van te voren God om kenmerken vraagt van een persoon waar Hij je naartoe wil leiden. Naast kenmerken kan je ook om een locatie vragen en woorden van kennis over de desbetreffende persoon. Vervolgens ga je daadwerkelijk op zoek naar deze persoon en als je hem of haar gevonden hebt, leg je uit waar je mee bezig bent en vertel je over God. Juist doordat je kan laten zien dat God van te voren al heeft laten zien wie hij op het oog had, is het een krachtige vorm van evangelisatie.

Verdeeld in groepjes van drie begonnen we aan God te vragen of hij ons dingen wilde laten zien. Dorien had het idee dat God twee dingen liet zien. Het eerste was een muts met rasta kleuren. Het tweede was een Nike schoen met klitteband. Roberio, die bij Dorien in het groepje zat, had het idee dat de desbetreffende persoon regelmatig last van hoofdpijn en rugpijn had. Het was voor zowel Bart als Dorien nieuw om op deze manier te evangeliseren, dus het was allemaal een beetje spannend. Het groepje van Bart vertrok richting een winkelcemtrum en Dorien ging met haar groepje naar een township. Aangekomen bij de township begonnen we een beetje rond te lopen om te kijken of we iemand zouden ontmoeten die aan onze beschrijving voldeed. Het was die dag erg koud en daardoor waren er weinig mensen buiten. Ik merkte dat ik na een tijdje een beetje ontmoedigd raakte en me afvroeg waar we eigenlijk mee bezig waren. Ook begon ik te twijfelen of ik God wel goed had verstaan. Op een gegeven moment had Roberio het idee dat we bij een bepaald huis naar binnen moesten. We liepen naar het huis en klopten op de deur, maar er werd niet opengedaan dus gingen we maar verder en slenterden wat door de township. Toen we op een gegeven moment weer langs het huis kwamen, zagen we opeens een jongetje van een jaar of acht. We liepen naar hem toe en begonnen met hem te praten. Opeens keek ik goed naar hem en zag ik dat hij een muts met rasta kleuren en Nike's met klitteband droeg. Doordat ik een beetje teleurgesteld en ontmoedigd was omdat het in het begin zo moeizaam verliep, was ik niet echt meer gericht op het zoeken van onze treasure en had ik niet direct door dat we hem hadden gevonden. We vertelden hem we waar we mee bezig waren en dat God hem van te voren al op het oog had. Vervolgens baden we voor zijn hoofdpijn en rugpijn die hij inderdaad ook regelmatig bleek te hebben. Verbaasd liep ik vervolgens terug naar de auto. Het werkt blijkbaar echt en God wil ook door mij heen spreken.

Tijdens ons bezoek aan de township gebeurde er nog iets anders wat goed de realiteit hier in Zuid-Afrika weergeeft. Op het moment dat we aan kwamen rijden, stond er een grote groep mensen bij elkaar. Toen we dichterbij kwamen, bleek dat er een man in elkaar geslagen werd met een grote stok. Ook werd er water over hem heengegooid en werden zijn kleren uitgetrokken, als ultieme vernedering. Omstanders vertelden dat hij wat had gestolen. Wat mij raakte, was dat er tijdens dit hele gebeuren ook veel kinderen waren die zagen wat er gebeurde. Deze kinderen groeien dus op in dit geweld en met het beeld dat dit normaal is. We besloten verder te lopen en ons te richten op datgene waar we voor waren gekomen, maar ik kon niet echt loslaten wat er was gebeurd. Net voordat we weer vertrokken, hoorden we dat deze man vermoord was. Dit was echt heel heftig om te horen. Ik kende de verhalen over townships maar dat dit echt gebeurde op het moment dat ik er was, schokte me wel. Het is blijkbaar de realiteit hier. Pete, een van onze staf, legde me uit dat het vooral de hopeloosheid en onmacht is van de mensen waardoor dit soort dingen gebeuren. Ze hebben het idee dat de politie hen niet serieus neemt en niet echt ingrijpt, dus daarom lossen ze het zelf maar op. Deze gebeurtenis heeft me de afgelopen week erg beziggehouden en ik heb veel nagedacht over onze rol in dit gebeuren. Was het anders afgelopen voor deze man als wij misschien hadden ingegrepen en wat had God gewild? Ik weet dat het ook belangrijk is om je verstand te gebruiken als je in een township bent, maar tegelijkertijd voelt het alsof ik mijn eigen leven en veiligheid belangrijker vond dan dat van deze man.

Maandagavond is Nathan, een van onze DTS-genootjes, tijdens de aanbidding genezen van zijn nut-allergy. Hij was super allergisch voor noten. Toch had hij de hele week al het idee dat God hem wilde genezen. Na voor hem gebeden te hebben, heeft hij een volle lepel pindakaas naar binnen gewerkt. Vanwege de ernst van zijn allergie was voor de zekerheid alle medicatie al klaargelegd. Maar waar hij voorheen al na een minuut een zware allergische reactie zou krijgen waardoor hij zelfs dood kan gaan, gebeurde er nu niks... Inmiddels heeft hij al een aantal boterhammen met pindakaas gehad en andere producten die noten bevatten, and he's still alive. Halleluja!



De afgelopen week gaf Chris Lautsbaugh les over genade. Een ontzettend goede week waardoor we allebei onder de indruk zijn van Gods genade voor ons. Het liefst zouden we alles van begin tot eind willen vertellen maar aangezien dat veel te lang wordt, doen we een korte samenvatting. De eerste dag sprak Chris over dat we niet door onze daden gered zijn, maar door ons geloof. Dit werd geillustreerd door een tekst uit Fillipenzen 3:4-9 waarin Paulus beschrijft dat hij alles wat eens winst voor hem was, zoals bijvoorbeeld zijn kennis, afkomst en de belangrijke positie die hij had, als verlies beschouwt en dat het kennen van God alles overtreft. De rest beschouwt hij als afval. Chris vertelde dat het oorspronkelijke Griekse woord wat hier gebruikt wordt 'skubalon' is, wat eigenlijk gewoon poep en uitwerpselen betekent. Hierdoor werd het voor iedereen wel heel duidelijk dat onze werken eigenlijk niks voorstellen en ons niet rechtvaardig kunnen maken...

Op dag twee sprak Chris over het sacrifical system in het Oude Testament. Dit liet ons zien dat we echt God's genade nodig hebben. Als we tegenwoordig nog steeds voor elke zonde een schaap zouden moeten offeren, dan zouden we waarschijnlijk geen schapen meer overhebben. Hierna legde Chris de begrippen 'redemption, justification, righteousness en purification' uit. Allemaal begrippen die met genade te maken hebben. Doordat het ontzettend goed werd uitgelegd, zijn we God's genade voor ons beter gaan begrijpen en beseffen we beter hoe groot dit kado is. We kijken terug op een supergoede week.

Zaterdag zijn we met een aantal mensen met de trein naar Cape Town geweest. Stiltecoupe's kennen ze hier niet. Zingen vrouwen die wat bij willen verdienen en schreeuwende marktkoopmannen die hun spulletjes in de trein proberen te verkopen, het is hier heel normaal. Cape Town was erg leuk. We hebben heerlijk door de stad geslenterd en genoten van het mooie weer. Bart heeft een Bfana Bfana voetbalshirt gekocht en nam met een aantal jongens in z'n boxer een duik in de zee. We eindigden onze dag met fish en chips aan het water. Heerlijk!

   

Zondag hebben we hard lopen zwoegen om onze journals en book reports op tijd af te krijgen. Gelukkig was er aan het einde van de middag nog even tijd om lekker naar het strand te gaan en te genieten van het heerlijke weer.

 

Komende week moeten we beslissen naar welk land we op outreach gaan. De bestemmingen zijn Swaziland, Thailand, China en India. Waarschijnlijk kunnen we in ons volgende bericht vertellen waar we heen zullen gaan.

Zoals jullie kunnen lezen genieten we van onze tijd hier en leren we veel nieuwe dingen. De DTS voldoet zeker aan onze verwachtingen en we kijken uit naar wat we verder nog gaan leren.

Tot de volgende update!

Bart & Dorien

Introductieweek

Deze eerste lesweek stond in het teken van het thema 'Engage God, Engage the lost'. Paul, onze schoolleider, zou deze week spreken over dit thema, maar tegelijkertijd was deze week een introductie op de komende drie maanden van onze lesfase.
Bij de introductie van de DTS hoorde ook een kennismaking met de plaats waar we verblijven, namelijk Muizenberg. Op maandag werden we dan ook in verschillende teams op pad gestuurd, met een plattegrond en een aantal vragen en opdrachten die we moesten doen. Verder hebben we kennisgemaakt met het reilen en zeilen op deze basis: hoe om te gaan met de vele verschillende culturen, de regels en de 'workduties' die we elke dag zullen moeten doen.

De lessen die we deze week volgden zijn een soort basis voor de rest van de DTS. De onderwerpen die we behandelden waren 'Het verstaan van Gods stem', 'Intercession' (voorbede) en 'Onbereikte bevolkingsgroepen'. Naast de theorie doken we ook meteen de praktijk in. In groepjes zijn we uiteengegaan om God te vragen wat Hij wilde zeggen tegen de mensen in ons groepje. God sprak door plaatjes in gedachten, door Bijbelteksten en door gevoelens. Het was erg gaaf om te horen dat hetgeen God tot mij sprak voor iemand in mijn groep, precies al een keer eerder aan haar verteld was.

Omdat we een goede sfeer in de klas willen en omdat we willen dat iedereen zich bij de groep betrokken voelt, hebben we als groep een 'covenant', een soort contract opgesteld. In dit contract staan alle omgangsafspraken die we als groep belangrijk vinden. Daarnaast zijn de workduties verdeeld: Dorien haar taak is 'clean up after dinner and lunch' en Bart zijn taak is om het klaslokaal en de patio te zuigen, vegen en dweilen.

Aan het einde van de week kregen we onze eerste 'journal'-opdracht. Elke week zullen we een opdracht krijgen naar aanleiding van het onderwerp van die week. Voor het aankomende weekend moesten we de voorkant van onze journal ontwerpen, moesten we onze doelen voor de DTS opstellen en een brief schrijven naar God. In deze brief schreven we onze verwachtingen en onze angsten voor de komende vijf maanden.

Bart heeft in zijn vrije tijd voor zijn verjaardag een wetsuit gekocht. Samen met Aaron, een Amerikaanse medestudent, hebben ze een skimboard gekocht en deze gebruiken we nu regelmatig om na de les te gaan skimboarden. In het weekend heeft Dorien haar eerste surfles gehad van Roberio. Staan bleek nog lastig, maar dat komt nog wel :)Zondag zijn we naar een marktje geweest in Muizenberg. Hierna had Bart zijn eerste surfles gepland, maar vanwege een hoog great-white-shark-danger ging dit niet door.

De volgende week volgt snel!
Groeten, Bart & Dorien