We love DTS!

Het onderwerp van onze tweede lesweek was 'Biblical Worldview'. We kregen les van Lindsey Lautsbaugh. Ze sprak over hoe ons geloof onze waarden beinvloedt en uit onze waarden ons handelen voortvloeit. Centraal stond de vraag wat Gods visie op dingen is en hoe we dit kunnen ontdekken.

Vorige week zaterdag heeft Virmz (de baseleader) ons meegenomen naar Table Mountain om deze te beklimmen. Het was een flinke tocht maar toen we eenmaal de top hadden bereikt (Bart een uur eerder dan Dorien), konden we genieten van een prachtig uitzicht. Het was leuk om dit als groep met elkaar te doen.

 

Maandag deden we een Treasure Hunt. Voor de mensen die hier niet bekend mee zijn een korte uitleg hierover. Treasure Hunting is een vorm van evangelisatie waarbij je van te voren God om kenmerken vraagt van een persoon waar Hij je naartoe wil leiden. Naast kenmerken kan je ook om een locatie vragen en woorden van kennis over de desbetreffende persoon. Vervolgens ga je daadwerkelijk op zoek naar deze persoon en als je hem of haar gevonden hebt, leg je uit waar je mee bezig bent en vertel je over God. Juist doordat je kan laten zien dat God van te voren al heeft laten zien wie hij op het oog had, is het een krachtige vorm van evangelisatie.

Verdeeld in groepjes van drie begonnen we aan God te vragen of hij ons dingen wilde laten zien. Dorien had het idee dat God twee dingen liet zien. Het eerste was een muts met rasta kleuren. Het tweede was een Nike schoen met klitteband. Roberio, die bij Dorien in het groepje zat, had het idee dat de desbetreffende persoon regelmatig last van hoofdpijn en rugpijn had. Het was voor zowel Bart als Dorien nieuw om op deze manier te evangeliseren, dus het was allemaal een beetje spannend. Het groepje van Bart vertrok richting een winkelcemtrum en Dorien ging met haar groepje naar een township. Aangekomen bij de township begonnen we een beetje rond te lopen om te kijken of we iemand zouden ontmoeten die aan onze beschrijving voldeed. Het was die dag erg koud en daardoor waren er weinig mensen buiten. Ik merkte dat ik na een tijdje een beetje ontmoedigd raakte en me afvroeg waar we eigenlijk mee bezig waren. Ook begon ik te twijfelen of ik God wel goed had verstaan. Op een gegeven moment had Roberio het idee dat we bij een bepaald huis naar binnen moesten. We liepen naar het huis en klopten op de deur, maar er werd niet opengedaan dus gingen we maar verder en slenterden wat door de township. Toen we op een gegeven moment weer langs het huis kwamen, zagen we opeens een jongetje van een jaar of acht. We liepen naar hem toe en begonnen met hem te praten. Opeens keek ik goed naar hem en zag ik dat hij een muts met rasta kleuren en Nike's met klitteband droeg. Doordat ik een beetje teleurgesteld en ontmoedigd was omdat het in het begin zo moeizaam verliep, was ik niet echt meer gericht op het zoeken van onze treasure en had ik niet direct door dat we hem hadden gevonden. We vertelden hem we waar we mee bezig waren en dat God hem van te voren al op het oog had. Vervolgens baden we voor zijn hoofdpijn en rugpijn die hij inderdaad ook regelmatig bleek te hebben. Verbaasd liep ik vervolgens terug naar de auto. Het werkt blijkbaar echt en God wil ook door mij heen spreken.

Tijdens ons bezoek aan de township gebeurde er nog iets anders wat goed de realiteit hier in Zuid-Afrika weergeeft. Op het moment dat we aan kwamen rijden, stond er een grote groep mensen bij elkaar. Toen we dichterbij kwamen, bleek dat er een man in elkaar geslagen werd met een grote stok. Ook werd er water over hem heengegooid en werden zijn kleren uitgetrokken, als ultieme vernedering. Omstanders vertelden dat hij wat had gestolen. Wat mij raakte, was dat er tijdens dit hele gebeuren ook veel kinderen waren die zagen wat er gebeurde. Deze kinderen groeien dus op in dit geweld en met het beeld dat dit normaal is. We besloten verder te lopen en ons te richten op datgene waar we voor waren gekomen, maar ik kon niet echt loslaten wat er was gebeurd. Net voordat we weer vertrokken, hoorden we dat deze man vermoord was. Dit was echt heel heftig om te horen. Ik kende de verhalen over townships maar dat dit echt gebeurde op het moment dat ik er was, schokte me wel. Het is blijkbaar de realiteit hier. Pete, een van onze staf, legde me uit dat het vooral de hopeloosheid en onmacht is van de mensen waardoor dit soort dingen gebeuren. Ze hebben het idee dat de politie hen niet serieus neemt en niet echt ingrijpt, dus daarom lossen ze het zelf maar op. Deze gebeurtenis heeft me de afgelopen week erg beziggehouden en ik heb veel nagedacht over onze rol in dit gebeuren. Was het anders afgelopen voor deze man als wij misschien hadden ingegrepen en wat had God gewild? Ik weet dat het ook belangrijk is om je verstand te gebruiken als je in een township bent, maar tegelijkertijd voelt het alsof ik mijn eigen leven en veiligheid belangrijker vond dan dat van deze man.

Maandagavond is Nathan, een van onze DTS-genootjes, tijdens de aanbidding genezen van zijn nut-allergy. Hij was super allergisch voor noten. Toch had hij de hele week al het idee dat God hem wilde genezen. Na voor hem gebeden te hebben, heeft hij een volle lepel pindakaas naar binnen gewerkt. Vanwege de ernst van zijn allergie was voor de zekerheid alle medicatie al klaargelegd. Maar waar hij voorheen al na een minuut een zware allergische reactie zou krijgen waardoor hij zelfs dood kan gaan, gebeurde er nu niks... Inmiddels heeft hij al een aantal boterhammen met pindakaas gehad en andere producten die noten bevatten, and he's still alive. Halleluja!



De afgelopen week gaf Chris Lautsbaugh les over genade. Een ontzettend goede week waardoor we allebei onder de indruk zijn van Gods genade voor ons. Het liefst zouden we alles van begin tot eind willen vertellen maar aangezien dat veel te lang wordt, doen we een korte samenvatting. De eerste dag sprak Chris over dat we niet door onze daden gered zijn, maar door ons geloof. Dit werd geillustreerd door een tekst uit Fillipenzen 3:4-9 waarin Paulus beschrijft dat hij alles wat eens winst voor hem was, zoals bijvoorbeeld zijn kennis, afkomst en de belangrijke positie die hij had, als verlies beschouwt en dat het kennen van God alles overtreft. De rest beschouwt hij als afval. Chris vertelde dat het oorspronkelijke Griekse woord wat hier gebruikt wordt 'skubalon' is, wat eigenlijk gewoon poep en uitwerpselen betekent. Hierdoor werd het voor iedereen wel heel duidelijk dat onze werken eigenlijk niks voorstellen en ons niet rechtvaardig kunnen maken...

Op dag twee sprak Chris over het sacrifical system in het Oude Testament. Dit liet ons zien dat we echt God's genade nodig hebben. Als we tegenwoordig nog steeds voor elke zonde een schaap zouden moeten offeren, dan zouden we waarschijnlijk geen schapen meer overhebben. Hierna legde Chris de begrippen 'redemption, justification, righteousness en purification' uit. Allemaal begrippen die met genade te maken hebben. Doordat het ontzettend goed werd uitgelegd, zijn we God's genade voor ons beter gaan begrijpen en beseffen we beter hoe groot dit kado is. We kijken terug op een supergoede week.

Zaterdag zijn we met een aantal mensen met de trein naar Cape Town geweest. Stiltecoupe's kennen ze hier niet. Zingen vrouwen die wat bij willen verdienen en schreeuwende marktkoopmannen die hun spulletjes in de trein proberen te verkopen, het is hier heel normaal. Cape Town was erg leuk. We hebben heerlijk door de stad geslenterd en genoten van het mooie weer. Bart heeft een Bfana Bfana voetbalshirt gekocht en nam met een aantal jongens in z'n boxer een duik in de zee. We eindigden onze dag met fish en chips aan het water. Heerlijk!

   

Zondag hebben we hard lopen zwoegen om onze journals en book reports op tijd af te krijgen. Gelukkig was er aan het einde van de middag nog even tijd om lekker naar het strand te gaan en te genieten van het heerlijke weer.

 

Komende week moeten we beslissen naar welk land we op outreach gaan. De bestemmingen zijn Swaziland, Thailand, China en India. Waarschijnlijk kunnen we in ons volgende bericht vertellen waar we heen zullen gaan.

Zoals jullie kunnen lezen genieten we van onze tijd hier en leren we veel nieuwe dingen. De DTS voldoet zeker aan onze verwachtingen en we kijken uit naar wat we verder nog gaan leren.

Tot de volgende update!

Bart & Dorien