Ons laatste verhaal

Nadat we onze ministries in Maesai afgerond hadden restte ons nog een ding voordat we weer terug zouden keren naar Zuid-Afrika: onze debrief op het tropische eiland Koh Samet. Doordat Roland zijn taak als accountant geweldig vervulde tijdens de gehele outreach, hadden we voor de laatste vier dagen nog geld genoeg over voor deze kleine vakantie. Na een nacht en een ochtend reizen, werden we per speed boat naar het eiland gebracht. Ingecheckt in ons hotel, zwemkleding aan en het water in. We hebben vier heerlijke dagen gehad, met heerlijke ontbijtjes, veel zwemmen, lezen, voetballen op het strand en romantische avondjes met z'n tweeen. Op een dag dat het wat minder goed weer was, hebben we samen met Nceba en Israel scooters gehuurd om het eiland te verkennen. Een behoorlijk avontuur aangezien het grootste gedeelte van het eiland slechts zandwegen heeft en het net behoorlijk geregend had. Later in de middag gingen we voor een Thaise massage. Een interessante ervaring.

Natuurlijk hebben we ook tijd genomen om onze outreach te debriefen, maar omdat we niet zo'n praatgrage groep hadden, heeft dit maar weinig tijd in beslag genomen. Na vier heerlijke dagen, pikte dezelfde speed boat ons weer op en bracht ons naar het vaste land. Vanaf hier reisden we naar de basis in Bangkok waar we een paar uur overbrugde alvorens we naar het vliegveld gebracht werden. Tijdens deze paar uur kwamen we onverwachts bekenden tegen: Michael en Linda, een getrouwd stel dat precies een jaar eerder samen met een DTS-team in onze kerk kwam dienen. Het was bijzonder om even bij te kunnen kletsen. :)

Op Bangkok airport aangekomen hoorden we bij het inchecken dat Israel langer in Thailand was gebleven dan de stempel in zijn paspoort toeliet. Dit zou resulteren in een behoorlijke boete, waar niemand op dat moment het geld voor had. Terwijl Israel verwezen werd naar een andere balie om dit uit te werken, begonnen we individueel te bidden. Israel kreeg een nieuwe stempel en hoefde niets te betalen.

De vlucht naar Dubai verliep verder prima, maar doordat we 's nachts vlogen en weinig slaap kregen kwamen we erg vermoeid aan. Maar in Dubai wachtte ons het weerzien met het India-team. Nadat we ons volledig vol hadden gegeten aan het gratis ontbijt van Dubai airport, ontmoetten we elkaar bij de juiste gate voor onze volgende vlucht. Heerlijk om ze weer te zien en ervaringen uit te kunnen wisselen. Ook de vlucht naar Kaapstad verliep prima, maar Bart kreeg tijdens de vlucht steeds meer last van zijn enkel. Bij de paspoortcontrole op het vliegveld werd de pijn zo erg dat hij niet meer kon staan. Door het lange zitten in het vliegtuig was de blauwe plek op zijn enkel zo op gaan zwellen, dat hij uiteindelijk per rolstoel in de aankomsthal gereden werd. Eenmaal terug op de base wilde hij zo snel mogelijk naar bed. We sliepen onze resterende anderhalve week in het huis van Virmz, een van de base leaders.

Tijdens onze debriefweek hadden we weer les op de zelfde momenten als tijdens de lesfase. Het had alleen allemaal een wat relaxter karakter. We kregen de kans om onze verhalen van outreach te vertellen, we werden voorbereid op onze terugkomst, we deelden onze toekomstplannen en baden voor elkaar. Op woensdagochtend gaven we een presentatie aan iedereen op de base, waarin Fabian en Bart een getuigenis gaven. Donderdagavond kwam er dan na vijf maanden een einde aan de DTS: tijdens de base worship, gaven er van ieder team, twee mensen hun getuigenis. Na een korte preek van Pete werden we een voor een naar voren gevraagd om ons diploma in ontvangst te nemen. Nadat iedereen zijn diploma had, werden we omringd door mensen die voor ons baden.

De laatste paar dagen hebben we zo veel mogelijk tijd doorgebracht met de mensen die nog op de base waren. Langzaam maar zeker werd het rustiger omdat steeds meer van onze DTS-genoten naar het vliegveld gereden werden. Op maandagavond vliegen wij weer richting Nederland. We komen dinsdag 1 maart in Dusseldorf aan, in het begin van de ochtend. Rond een uur of 12 hopen we weer ons oude vertrouwde huisje binnen te stappen. We hopen jullie snel te zien! Ons huis staat open. (Ook op dinsdag :) )

Groetjes!
Bart & Dorien